ดอกทอง ไดอารี่ ความกะหรี่ ที่คุณคู่ควร

ทุกๆครั้งที่คิดถึงคุณ ก็รู้สึกทรมานเมื่อรู้ว่าเราไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
ฉันไม่รู้ว่า ฉันทำอะไรผิดไป ถึงเวลามันจะผ่านมาเกือบปีแล้วที่คุณไม่คุยกับฉัน
ฉันก็ยังไม่เคยได้คำตอบนั้นเลย เพราะคุณไม่พูดกับฉันสักคำ
ไม่ว่าฉันจะพยายามคุยกับคุณมากเท่าไหร่ก็ตาม สิ่งที่ฉันได้รับกลับมาคือความเงียบและการเพิกเฉย

แต่ถึงกระนั้นฉันก็รักคุณอยู่เสมอ

ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะมีคนที่ฉันรักแล้ว แต่คุณก็ยังคือคนที่ฉันรักมากที่สุด
ขอสารภาพเลยว่าหลายครั้งที่ฉันอยู่กับเขา ฉันจะคิดว่าฉันได้อยู่ข้างๆคุณ
ใช่...ฉันมันเลว

อย่างไรก็ตาม ศุกร์ที่ผ่านมานั้นเป็นวันเกิดของคุณ ฉันรู้แน่ว่า คุณไม่รับโทรศัพท์ของฉันหรอก
ฉันเลยtxtไปแทน และส่งข้อความไปอีกทีในเฟซบุค ให้คุณมีความสุขในวันเกิดและตลอดไป

และวันนี้ฉันก็ได้เห็นคุณไม่ได้เพิกเฉยต่อข้อความของฉัน นั่นทำให้ฉันดีใจมาก
เพราะปกติทุกครั้งที่ฉันไปเขียนที่wallของคุณ คุณจะลบข้อความของฉันออก

และที่ทำให้ฉันดีใจมากที่สุดก็คือ การที่รู้ว่าคุณยังสุขสบายดีและมีความสุขดีในชีวิต
แค่เห็นคุณยิ้ม มันก็ทำให้ฉันมีความสุขมากมายแล้ว

ทุกครั้งที่ฉันมองภาพของคุณ เห็นคุณยิ้ม ฉันรู้สึกเหมือนตกหลุมรักคุณทุกครั้งไป

ฉันอยากจะพูดกับคุณมากกว่านี้ อยากถามว่าน้องสาวและหลานของคุณเป็นยังไงบ้าง?
เจ้าบั๊กกระต่ายตัวโตยังสบายดีไหม? และอีกหลายๆคำถาม
แต่ฉันไม่อยากจะรบกวนวุ่นวายคุณมากไปกว่านี้

ฉันจะไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ แค่คุณมีความสุขฉันก็พอใจ
(แม้จะหวังไว้ลึกๆว่าให้คุณกลับมาคุยกับฉันก็ยังดี)

รักคุณเสมอลูอิส

Your Babe